My Lievvi Luwah, my blondekop seuntjie kind

Ek onthou nog hoe jy saam my ry met jou hare wat fladder in die wind

Ek onthou die dag toe ek jou kry, so klein so broos so pragtig

Ek onthou toe ek jou huistoe vat hoe bang ek was

Die klein lyfie is my verantwoordelikheid

Jy het n lang pad saam my gestap, baie ups en downs en jy het nooit complain oor die min aandag nie, instead het jy aanhou sag wees, oulik wees…

Jy was my vriend my kameraad my blondekop seuntjie tot die einde

Jy was so siek gewees my seuntjie, die medikasie wou net nie werk nie

Ek het die dokter keer op keer gebel maar als verniet, niks wou werk

Jou laaste aand by die huis was erg, ekt nie gedink jy gaan dit maak nie

Maar, jy het en ek kon jou by die dokter uitkry, weereens het hy my verseker dat jy okay is

Ek het met n geruste hart huistoe gegaan daai aand, min wetend dat dit die laaste keer sou wees dat ek jou lewend sou sien

Oh die gemis is maar rof en ek wens ek kon jou nog net eenkeer vashou, jou sagte haartjies streel, in jou sagte bruin oge kyk

Nog net eenkeer dat jy by my op die bed slaap, sonder dat jy snak na asem

Ek is jammer jou laaste jare saam met my was so besig, ek hoop ons laaste rit saam het darem bietjie opgemaak daarvoor

Weet net jy was DIE EEN en niemand anders sal jou ooit kan vervang nie

Speel nou lekker daar by Ouma tot ek jou eendag weer sien my blondkop seuntjie

Love always xxxx